Wilders wint; ‘wij en zij’ is geboren

De overwinning van Wilders in de nederlandse politiek vertelt alles over waar de Nederlanders mee bezig zijn. Eén op de vijf stemmers is voor het ‘wij en zij’ systeem.
Misschien heb jij ook wel op de PVV gestemd en mogelijk dus één op de vijf werknemers in jouw bedrijf.
Op zich is er weinig aan de hand met het ‘wij’ gevoel. Zo gaan ‘wij’ straks naar de WK in Afrika. Als het ‘wij en zij’ denken, bij jou wordt vertaald in een homogene groep, dan zijn ‘zij’ de concurrent. Dat is dan goed voor de teamspirit, denk je! Het ‘wij en zij’ is dan gezond en goed voor allerhande economische modellen. Uiteindelijk verslaan ‘wij’ daarmee onze concurrenten, ‘zij’ dus.
Maar… als het ‘wij en zij’ nu overslaat in ‘ik en zij’ wordt het een ander verhaal. Dan zit het bedrijf vol met ‘ikken’, en dat is moeilijk sturen. Maak daar maar eens een groep van die als team opereert. ‘
Ik vertel iedereen dat we wat asocialer zouden moeten zijn en eerst voor onszelf moeten zorgen. Want pas als het goed met jou gaat, kan je voor een ander zorgen. Het uitgangspunt is dat je een gezonde basis hebt en daarmee van waarde kan zijn voor een ander.
Het probleem van het ‘ik’ denken is dat er geen oog meer is voor de ander en dat we hierbij naar buiten zijn gericht wat betreft onze acties. We zoeken een ander om de schuld te geven van onze malaise.
‘Ik’ denkers, denken dat als de ander verandert, alle problemen over gaan! Door dit te doen, geef je de autoriteit van jezelf weg en laat jij die ander beslissen over jouw lot. Die ander krijgt dus de macht over jouw leven en jouw problemen.
Dit is waar Wilders op aanhaakt. “Het is de schuld van … en ik ga dat veranderen” hoor je hem vertellen. Zou hij aan zelfreflectie doen en groter denken dan hij is, dan weet ook hij, dat dat niet de weg is naar verandering. Natuurlijk kan je tijdelijk lucht geven aan een probleem of verstoring door de bron weg te halen. Maar het resultaat is tijdelijk. De verstoring zit er niet voor niets en er komt iets anders voor in de plaats.
De oplossing is zelfreflectie, vraag jezelf af waarom zit de verstoring daar en wat moet ik ermee. Is dit moeilijk? Nee, gewoon doen, niet meer zeuren en naar een ander wijzen. Waarom zou je een ander zo belangrijk maken dat je jezelf minder goed gaat voelen? Waarom zou je boos worden op een persoon die je niet kent? Waarom zou je je druk maken over iets wat je niet kan veranderen?
Het zijn allemaal zaken die ons weghalen bij onszelf en vervolgens besteed je daar jouw aandacht aan. Hierdoor wordt het probleem niet minder, en ga je zelfs verder weg van de oplossing.
In de Nederlandse bedrijven is dit mechanisme steeds aanwezig. Een manager die klaagt over zijn personeel krijgt van ons ook steeds de vraag “waarom heb jij deze mensen om je heen verzameld” en“er zijn ook goede mensen, maar waarom heb jij voor deze gekozen?”
Leon Brinkers | de opening