Het korte termijn denken van het inkopen

Het is een kopersmarkt!

Via via hoorde ik dat een kerel, Wouter, met veel ervaring, niet was geselecteerd voor een baan. Deze baan was hem op het lijf geschreven. Het was een salesjob waarbij dealers via deze werkgever begeleiding zouden krijgen en o.a. getraind zouden worden.

Wouter heeft ruim 10 jaar ervaring in deze branche en hij heeft vele mensen opgeleid in deze sector. Notabene is de werkgever op fietsafstand van Wouter gevestigd. Wouter traint nu al weer enige tijd in een andere branche maar 10 jaar ervaring poets je niet zomaar weg. Wouter werd niet eens uitgenodigd want de werkgever vroeg minimaal een academisch opleidingsniveau en de afgelopen vijf jaar werkervaring in de sector.

Ik vraag me in dit soort situaties altijd af of zij hun hersenen nog gebruiken en ook naar de langere termijn kijken? Verkopen is mensenbusiness en of het nu om een fiets of een auto gaat, het geheim zit erin dat je de ‘klik’ kan maken. Sales is een vak en het product eronder is van minder belang.

Laatst hoorde ik een werkgever roepen “ja, het is een kopersmarkt en nu heb ik het voor het zeggen!”. De prijs was de beslissende factor in dit traject. In feite heeft deze opdrachtgever ook gelijk, maar hoelang denkt de werkgever die liever een academicus aanneemt dan Wouter, dat deze academicus trainingen blijft geven bij hem wanneer de markt weer aantrekt?

Inwerken op eigen kosten
Het is allemaal korte termijn denken wat de oorzaak is van dit soort uitspattingen. Ik las ergens dat een freelancer twee maanden inwerktijd op eigen kosten moest doen, voor een migratie van een incompany ontwikkeld ICT systeem!

Denkt deze opdrachtgever nu echt dat deze freelancer blijft wanneer er een betere opdracht voorbij komt? Of dat deze ‘uitbuiting’ niet nu al algemeen bekend is in freelance land? Denkt deze opdrachtgever straks echt nog dat er freelancers bij hem gaan werken? Hij zou zichzelf eens moeten google’n om te kijken wat er nu al over hem wordt geschreven!
Het lijkt wel of dit soort bedrijven denkt dat de crisis wel zal blijven duren.

Het UWV heeft alle reïntegratie trajecten van werklozen stop gezet omdat er is berekend dat als de economische groei in dit tempo doorgaat er over 1,5 jaar een tekort zal zijn aan werknemers. Hierdoor zullen deze mensen automatisch een baan hebben tegen die tijd en hun uitkering zal dan toch over zijn.

De koe in de kont kijken
De bedrijven die nu ‘scherp’ inkopen zullen, door dit tekort als eerste geconfronteerd worden met leegloop. De eerder genoemde academicus vertrekt naar een ‘betere’ baan en de ICT freelancer accepteert ook een beter betaalde opdracht en maakt de huidige echt niet af. Deze opdracht- en werkgever zullen wanneer de markt aantrekt als eerste op zoek moeten gaan naar nieuwe kandidaten voor hun vacature.

Net als de groei echt doorzet moeten deze bedrijven hun processen eerst weer opgang brengen met nieuwe mensen. En wanneer dan de rekening wordt opgemaakt in dit soort trajecten, die vaak net op gang zijn gekomen, waarbij de kennis en kunde zomaar de deur uitloopt en de imago schade niet van de lucht zal zijn, heb je als verantwoordelijke wel wat uit te leggen. Had achteraf dan toch maar een betere keuze gemaakt. En ‘achteraf kan je de koe in de kont kijken’ is een gezegde! Maar zeg dan niet dat ik je niet had gewaarschuwd!

Léon Brinkers