«

»

mei
26

Het vak van HRM P&O zal verdwijnen

HRM / P&O loopt op de laatste benen!

Het verdwijnen van het vak van HRM’er of P&O’er zit er aan te komen. Dit is een logisch gevolg van de veranderende eisen van werknemers. Tenminste als HRM of P&O niet een andere koers gaat varen als het oude denken en handelen wat nu wordt gebezigd. Want steeds meer mensen beginnen voor zichzelf en de eisen aan het dienstverband veranderen snel.
De reden van veel mensen om voor zichzelf te beginnen is eigenlijk altijd: ‘Weer gaan doen wat ik echt leuk vind’.
Wat is het toch dat zoveel mensen als ZZP’er door het leven willen? Je gaat werken voor een andere baas en dat is ook nog de slechtste die er is! Jij zelf namelijk.

Mijn honden
Tijdens het uitlaten van mijn honden kwam ik een man tegen die ook voor zichzelf begon. Hij was het zat. “Al dat politiek gelul” en “‘ze’ denken dat het alleen nog maar om de cijfertjes gaat. De klanten die ze groot hebben gemaakt doen we nu niet meer omdat het te duur is en het niet genoeg oplevert! En wat gebeurt er straks als het minder gaat of een paar van de grote jongens gaan lopen? Dan mogen wij de kleintjes weer gaan bellen. Met sommige had ik al 12 jaar contact en nu komt er een z’on ‘interim-figuur’ even vertellen hoe wij het moeten gaan doen. Wat een ‘ei’ is die vent. Nog nat achter zijn oren en dan ons vertellen hoe het vanaf nu zal gaan! Nou, ik dacht het niet!”

Dit was wat de man mij vertelde. Hij had zijn baan opgezegd en was vervolgens op ‘non-actief’ gezet, maar nu had hij  eindelijk weer eens tijd om met zijn honden overdag uit te gaan. “Even genieten want volgende maand begin ik al aan mijn eerste klus” vertelde hij. “Ach, ik zat er ook alweer 12 jaar en dan wordt het tijd om weer eens wat anders te gaan doen, toch? Alleen jammer dat ik geen afscheid heb kunnen nemen van mijn klanten. Die bellen me nu privé om te vragen wat er aan de hand is. Maar ja ik weet het ook niet. Ik had voldoende orders en ik had best nog even mijn opvolger willen inwerken. Maar mijn baas kon het denk ik niet hebben dat ik het er niet mee eens was en wat anders ging doen!” De man keek erbij alsof hij mij wilde vragen ‘als jij het weet mag jij het zeggen’, ondertussen zijn schouders ophalend.

De schade
En dus loopt daar voor een kapitaal aan kennis, ervaring en commitment van relaties met allerlei klanten de deur uit. Onbetaalbaar en de schade wordt nog veel groter na een poos wanneer klanten gaan vragen wat er aan de hand is. En zijn werkgever? Die doet niets en laat zo’n man zomaar de deur uit lopen. Dom, dom, dom. Ja, je ego heeft een deuk opgelopen want jouw medewerker zegt dat hij jou niet meer leuk vindt en je beslissingen ‘bagger’ vindt. Hij doet niet wat je zegt en gaat weg om voor zichzelf beginnen.

Het gebeurt maar al te vaak. Maar hier is mijn advies, stap dan voorbij je frustratie en gekrenkte ego. Bij zo’n signaal moeten er allerlei bellen gaan rinkelen en weer verliefd worden op je bijna ex-medewerker. Vraag hem of haar het hemd van het lijf en ga leren over jezelf en je organisatie.
 
De Waarde.
Ondervragen totdat ‘ie alles weet van deze medewerker. Waarom gaat het 12 jaar goed gegaan en was iedereen tevreden? Dan wordt er een andere koers ingezet en zonder dat er echt aanleiding voor is en je medewerker die jou groot hebben gemaakt gaan lopen! Willen de medewerkers geen verandering of is er iets anders aan de hand? In ieder geval staat de onderneming op het punt iets heel waardevols te leren van deze vertrekkende medewerker. En dan is er maar een remedie: stil zitten, luisteren en dit niet aan je voorbij laten gaan. 
Het is hetzelfde als twee partners uit elkaar gaan. Dan behoor je te vragen aan de ander wat jij had kunnen doen om de scheiding te voorkomen. Daar kan je van leren en in een volgend huwelijk kan je het anders en hopelijk beter gaan doen. Maar wat doen we vaak? We gaan naar de advocaat en willen ons gelijk bewijzen omdat je je gekrenkt en afgewezen voelt. En wat leer je daarvan? NIETS! En vergeet niet een heel oud spreekwoord zegt al “van de stijfkop en de zot vult de jurist zijn pot”

Waarom beginnen zoveel mensen voor zichzelf?
Het aantal ingeschreven ZZP’ers in 2010 wordt geschat op 400.000. Dit zijn voornamelijk mensen die zichzelf weer aanbieden aan het bedrijfsleven om daar hun favoriete kunstje te doen zonder vast dienstverband, waarom? Voornamelijk vanuit frustratie en het niet vast willen zitten in één functie. Veel ZZP’ers willen een tijdje ergens zitten en storten zich daarna graag weer op de volgende klus. Als medewerker zou zo iemand een ‘baan hopper’ worden genoemd. Weinig bedrijven willen  zo iemand aannemen, want deze medewerker wordt vaak verweten dat hij of zij niet weet wat ‘ie wil.

Het oude denken/werken
Omdat veel organisaties op deze oude manier denken. Dus vanuit één verticale carrière ladder! Zie ik steeds vaker waardevolle medewerkers het ZZP gat inrollen omdat ze aan de kant blijven staan bij deze werkgevers en niet verder komen. Ze worden gezien als risico om aan te nemen terwijl ze vaak heel veel bagage hebben maar niet meer ‘vast’ willen zitten in een baan.

Veel medewerkers denken over een carrière dus heel anders als HRM / P&O. En er is een grote groep jongeren jonger dan 30 jaar die nog nooit een functie heeft gehad en alleen in projecten werken. Ook deze groep heeft niets op met functies en carrière maken via een verticale ladder. Maar hiermee is het nog niet helemaal klaar.

Wij coachen studenten en daar hoor ik steeds vaker nog een ander verhaal. In de zomer willen veel studenten een leuk baantje in de buitenlucht bijvoorbeeld als stadswacht of reisleider, en in de winter willen ze een baan binnen. Carrière maken zoals voorheen generaties dat hebben gedaan, zal langzaam verdwijnen en zelfs uitsterven, als deze groep de arbeidsmarkt gaat bestijgen. En wat als deze groep gaat managen en de toekomstige leiders zullen zijn?

Keuze
Het is toch ook een rare gedachte dat je op je 16de een keuze zou maken voor de rest van je leven? In veel professies is het ondenkbaar dat switchen een optie zou zijn! Maar ook dat zal gaan veranderen. Ik ken al een arts die nu internet marketeer is. Hij vertelde dat het moeilijkste voor hem was eerst zijn vrouw te overtuigen van zijn keuze toen hij al meer dan een jaar zijn geld verdiende op internet. Na deze enorme hobbel en de vele gespreken die hij met zijn partner voerde, was hij nog lang niet klaar. Later was het met zijn ouders nog erger om zijn keuze te bevechten. Zijn familie met allemaal artsen zeiden ‘een arts blijf je voor je leven’ en je hebt het recht niet om daaraan te twijfelen. Toch maakte hij de keuze en is nu weer een gelukkig mens op het internet.

Ik feliciteer altijd iemand die iets nieuws gaat doen. Gewoon omdat er lef voor nodig is en omdat diegene voor zichzelf de beste oplossing kiest. Hup, het diepe in en gaan. En dat is stoer! Gewoon doen wat je leuk vindt is veel belangrijker voor jezelf en bovendien een stuk gezonder. En het mooiste is dat je meer vrije tijd over kunt houden natuurlijk!

Community in plaats van een organisatie
Wij werken zelf ook al jaren met ZZP’ers en dat bevalt ons erg goed. ‘Onze’ mensen werken voor ons in een klus en doen dit soms al jaren. Deze mensen hebben meerdere opdrachtgevers en blijven gemotiveerd bij ons ‘hun’ klus doen. Wij hebben dus geen HR en doordat we onze mensen ieder jaar zelf trainen blijft de kwaliteit hoog en daardoor onze dienstverlening op niveau. 
En weet je waarom deze samenwerking er al die jaren er is? Omdat we facilitair aan elkaar zijn. Wij snappen de meerwaarde van hun vak en dat kunnen wij goed vermarkten. Zij zijn goed in de uitvoering en zo ontstaat er vanzelf een samenwerking waarin iedereen zich kan vinden. Noem het maar ondernemen 2.0.
Dit allemaal bij elkaar is de reden dat HR zal verdwijnen als het denken niet om gaat. Want wat is de toegevoegde waarde nog als je elkaar niet meer begrijpt?

Leon Brinkers
De opening www.deopening.nl

Geef een reactie

Uw email adres zal niet worden gepubliseerd.

U kunt deze HTML-tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>